ROVIYÊ STEMKAR

Roviyek hebû pir ziyan dida derdore, ji ber wê her kes jê direviya. Rojekê hiziri û ji xwe re got: "Ger ez kiraseki oli li xwe nekim, bi wi rengi nekevim tevgere, ez è li van deran ji birçîna bimirim, ji ber ku her kesi ez nas kirime

Rovi: "Ez é rabim biçim hecê, Bixwim mirişka Xecê, Bikim hile û fenda Heta herime gunda." Rabû şaşikek da serê xwe, tizbiyek kir stüyê xwe û xwe berda nava gundeki. ku mirişk diçerin, Li ser sergo dinêrin, Rovi giha dehma wan, Silav kir ser dikë wan. Dik silava wi veda, Hema hêdika çik da.

Dit

Seyid tu i ser van sergoyan gi dik were an leie leck

Çiye

Rovi: "Seyda tu li ser van sergoyan çi dikî? Were em herin mala Xweda, tu keseki melayi."Dik:

"Pir me dine te xwarin, Ji hingi ve şiyar in." Roví hat ü hürhüri, Tizbe hejand korkori. "Ez bûme gunehkar, Lê min tobeye ji fêlên par."

Bi vì awayi dikë feqir xapand û bi dik re ketin re. Hineki ji gund derketin, ditin keweki dengxweş dixwine. Rovi nézik bû û silav kir.

Kew silava wî veda, Hema hêdika fir da.

Rovi ji banî kirë: "Erê wa feqi çima tu dibi şeqi? Were va seydayê te bi min re ye, em herin hecê."

Dema kew dit ku rovî û dik bi hev re ne, baweriya wi hat, ew jî ket rex wan û rêwîtiya xwe berdewam kirin. Gihan ber ava çêm, nêrîn ordekek li wê derê ye. Rovi silav li ordeke kir, ordeké silava wî veda û xwe berda nava avė.

Rovi:

"Seyîd! Tu ji nisla resûlî Li van deran çi dikî, bêxwedi, Were em herin Medînê, Da tu cidê xwe bibînê."

Wê jî bawer kir û ket rex wan. Li wan bû êvar.Rovi: "Em tobedar in, divê em bikevin kuneke da ku telayên din me nexwin."

Geriyan kunek ditin û her çar bi hev re ketin kuné

Rovi

"Ez büme gunehkar.

Ez ê bibim nobedar".

Rovi rabú nobet girt,

Derë kunë taze girt.

Nivě şevê dibore,

Diko rabû diqire.

Rovi: "Ev çi ye, ne wextê nimëjë ye, ev çi oldariya sexte ye tu diki?"

Dik: "Ne sexte ye."

Rovi li feqe ziviri: "Feqe bëje, weke min goti, yan weke mela goti?"

Feqîrê feqe, li çavên rovi nêrî û tirs ket dilê wî û got. "Weke te goti, ne weke mela goti."

Rovi serê dik jê kir. Li paşiya kunê kir. Ketiye serê siharė, Kew jî rabû diqebe, Ew ji xwe re dixwine Ji Quran û Yasinė.

Rovi: "Çi adet, Quranê dixwine xelet."

Feqe: "Ne xelet e."Rovî li ordekê ziviri: "Seyid weke min goti yan weke feqe goti?"

Seyid: "Weke te goti, ne weke feqe gotî."

Rovî serê feqe jî jê kir, Li dawiya kunê kir, Ma seyîd û ma rovi, Seyîd ji tirsa nalivî.

Rovi: "Erê seyîd tu dibêjî ez seyîd im, ka eslê te, ka secera te, çima tu ev qas derewan dikî?" Seyid: "Hecî tu pir başî, Lê xeber belaşî, Min hebû birayekî biçûktir,

Eslê min wî bi xwe re bir, Ger tu bixwazî ez ê, Herim bînim birayê xwe, Du şahid û eslê xwe."

Rovî tema bû û got: "Baş e here bîne, Lê belê pir nemîne."

Rovî derê kunê vekir, seyîd derket ji derve û got:

"Hecî ser çava, Rebî mala te ava."