Lakhasly

Uzak diyarların birinde, çölün ortasında yaşayan bir canavar varmış. Üstelik sadece yaş toprak, yeni yeşermiş bitkiler ve tohumlarla beslenirmiş. Çölün biraz uzağında ise, henüz keşfetmediği ve toprağını yemediği bir krallık varmış. Kral ve kraliçenin çocukları olmuyormuş ve bu yüzden çok üzülüyorlarmış. Bir gece uykusuz kalan kraliçe, saraydan gizlice dışarı çıkmış ve dolanıp duran çöl canavarını fark etse de, canavar ona zarar vermemiş. Çünkü canavarın tek isteği dünyadaki tüm bitkileri ve yaş toprağı yemekmiş.

Tam o anda gökyüzünde bir yıldız kaymış ve arkasında yemyeşil bir iz bırakmış. Kraliçe, kayan yıldızı görünce bir dilek tutmuş: “Ah, keşke bir kız çocuğum olsa, ona sarılıp sevgiyle büyütebilsem.” O an kraliçenin karşısında bir yıldız perisi belirmiş. “Evet, sevgili kraliçe, dileğini duydum ve huzuruna geldim. Eğer bir çocuğun olmasını istiyorsan, 7 gün 7 gece bu çölde dolaş; yıldızların sihiri sana bir sürpriz yapacak.” Kraliçe perinin sözlerini dinleyip gerçekten de 7 gün 7 gece çölde dolaşmış. Kral, saraya dönmeyen kraliçenin kaybolduğunu sanıp üzüntüsünden kahrolmuş.

Kraliçe, çöldeki yedinci günün sonunda umutsuzluğa kapıldığı bir anda, uzaklardan gelen bir ağlama sesi duymuş. Sesi takip edip kumların üstünde ağlayan minik bir bebek bulmuş. Onu hemen kollarına almış ve saraya dönmüş. Kral, günler sonra kraliçeyi ve kucağındaki sevimli bebeği görünce çok mutlu olmuş. O minik bebeğe ‘Toprak Prenses’ adını vermişler.Aradan yıllar geçmiş, Toprak Prenses büyümüş ve çok güzel bir kız olmuş. Bebekliğinden beri en sevdiği şey kumla oynamakmış. Kumdan kelebekler yaptığında, kelebekler gerçeğe dönüşüp etrafında uçuyormuş. Çiçekler yaptığında ise, onlar da gerçek bir çiçeğe dönüşüyor ve mis gibi kokuyormuş. Toprak Prensesin sihirli gücünü fark eden tek kişi, kral babası olmuş. Ama ona zarar gelmesin diye bu gücü kimseye söylememiş.

Bir gün, çöl canavarının burnuna taze toprak kokusu çarpmış. Dayanamayıp kokunun geldiği yöne doğru ilerlemeye başlamış. Bu esnada, krallıktaki halk yerin sarsıldığını fark etmiş. “Neler oluyor, bu bir deprem mi?” diye düşünürken, kral ve kraliçe de sarayın balkonundan çöl canavarını görmüşler. Kral, hemen askerlerine canavarı durdurma emri vermiş, ancak askerler canavarın büyüklüğü karşısında çaresiz kalmışlar.

Çöl canavarı krallığa yaklaşırken, Toprak Prenses babasını takip etmiş. Kral, “Güzel kızım, sen sarayda kal, sana zarar gelmesini istemem,” demiş. Ama Prenses, “Hayır baba, onu yenebileceğimi biliyorum. Krallığımızı ve topraklarımızı kurtarabilirim,” diye ısrar etmiş. Kral, canavarla mücadele ederken başarılı olamamış. Tam canavar kralı da yakalayacakken, Toprak Prenses dayanamayıp müdahale etmiş. Kumdan büyük bir kalkan çizmiş ve sihirle gerçeğe dönüştürmüş. Kendini kalkanla koruyarak canavarın üzerine atılmış.

Canavar, Prenses’e kum fırlatsa da onu durduramamış. Prenses, hemen eğilip kumdan büyük bir kova çizmiş ve sihirle gerçeğe dönüştürmüş. Sihirli gücüyle bu kovayı kaldırıp canavarın başına geçirmiş. Kova, canavarın başına sıkışınca, canavar artık verimli toprakları yiyememiş. O sırada Prenses, tüm dikkatini toplayarak dev bir çöl hortumu yaratmış. Hortum, canavarı içine alıp krallıktan uzaklara götürmüş.

Olup biteni izleyen halk, büyük bir şaşkınlık ve mutluluk içindeymiş. Toprak Prenses, sihirli gücü yüzünden yorgun düşmüş, ama kral babası hemen yanına koşup onu kucaklamış. “Hayatımızı, toprağımızı, krallığımızı kurtardın. Çok cesursun, kızım,” demiş. O günden sonra Toprak Prenses, gösterdiği cesaretle krallığın tüm topraklarını sonsuza dek korumuş. Çünkü toprak olmazsa hayat olmazmış ve bunu en iyi Toprak Prenses bilirmiş.

Uzak diyarların birinde, çölün ortasında yaşayan bir canavar varmış. Üstelik sadece yaş toprak, yeni yeşermiş bitkiler ve tohumlarla beslenirmiş. Çölün biraz uzağında ise, henüz keşfetmediği ve toprağını yemediği bir krallık varmış. Kral ve kraliçenin çocukları olmuyormuş ve bu yüzden çok üzülüyorlarmış. Bir gece uykusuz kalan kraliçe, saraydan gizlice dışarı çıkmış ve dolanıp duran çöl canavarını fark etse de, canavar ona zarar vermemiş. Çünkü canavarın tek isteği dünyadaki tüm bitkileri ve yaş toprağı yemekmiş.

Tam o anda gökyüzünde bir yıldız kaymış ve arkasında yemyeşil bir iz bırakmış. Kraliçe, kayan yıldızı görünce bir dilek tutmuş: “Ah, keşke bir kız çocuğum olsa, ona sarılıp sevgiyle büyütebilsem.” O an kraliçenin karşısında bir yıldız perisi belirmiş. “Evet, sevgili kraliçe, dileğini duydum ve huzuruna geldim. Eğer bir çocuğun olmasını istiyorsan, 7 gün 7 gece bu çölde dolaş; yıldızların sihiri sana bir sürpriz yapacak.” Kraliçe perinin sözlerini dinleyip gerçekten de 7 gün 7 gece çölde dolaşmış. Kral, saraya dönmeyen kraliçenin kaybolduğunu sanıp üzüntüsünden kahrolmuş.

Kraliçe, çöldeki yedinci günün sonunda umutsuzluğa kapıldığı bir anda, uzaklardan gelen bir ağlama sesi duymuş. Sesi takip edip kumların üstünde ağlayan minik bir bebek bulmuş. Onu hemen kollarına almış ve saraya dönmüş. Kral, günler sonra kraliçeyi ve kucağındaki sevimli bebeği görünce çok mutlu olmuş. O minik bebeğe ‘Toprak Prenses’ adını vermişler.Aradan yıllar geçmiş, Toprak Prenses büyümüş ve çok güzel bir kız olmuş. Bebekliğinden beri en sevdiği şey kumla oynamakmış. Kumdan kelebekler yaptığında, kelebekler gerçeğe dönüşüp etrafında uçuyormuş. Çiçekler yaptığında ise, onlar da gerçek bir çiçeğe dönüşüyor ve mis gibi kokuyormuş. Toprak Prensesin sihirli gücünü fark eden tek kişi, kral babası olmuş. Ama ona zarar gelmesin diye bu gücü kimseye söylememiş.

Bir gün, çöl canavarının burnuna taze toprak kokusu çarpmış. Dayanamayıp kokunun geldiği yöne doğru ilerlemeye başlamış. Bu esnada, krallıktaki halk yerin sarsıldığını fark etmiş. “Neler oluyor, bu bir deprem mi?” diye düşünürken, kral ve kraliçe de sarayın balkonundan çöl canavarını görmüşler. Kral, hemen askerlerine canavarı durdurma emri vermiş, ancak askerler canavarın büyüklüğü karşısında çaresiz kalmışlar.

Çöl canavarı krallığa yaklaşırken, Toprak Prenses babasını takip etmiş. Kral, “Güzel kızım, sen sarayda kal, sana zarar gelmesini istemem,” demiş. Ama Prenses, “Hayır baba, onu yenebileceğimi biliyorum. Krallığımızı ve topraklarımızı kurtarabilirim,” diye ısrar etmiş. Kral, canavarla mücadele ederken başarılı olamamış. Tam canavar kralı da yakalayacakken, Toprak Prenses dayanamayıp müdahale etmiş. Kumdan büyük bir kalkan çizmiş ve sihirle gerçeğe dönüştürmüş. Kendini kalkanla koruyarak canavarın üzerine atılmış.

Canavar, Prenses’e kum fırlatsa da onu durduramamış. Prenses, hemen eğilip kumdan büyük bir kova çizmiş ve sihirle gerçeğe dönüştürmüş. Sihirli gücüyle bu kovayı kaldırıp canavarın başına geçirmiş. Kova, canavarın başına sıkışınca, canavar artık verimli toprakları yiyememiş. O sırada Prenses, tüm dikkatini toplayarak dev bir çöl hortumu yaratmış. Hortum, canavarı içine alıp krallıktan uzaklara götürmüş.

Olup biteni izleyen halk, büyük bir şaşkınlık ve mutluluk içindeymiş. Toprak Prenses, sihirli gücü yüzünden yorgun düşmüş, ama kral babası hemen yanına koşup onu kucaklamış. “Hayatımızı, toprağımızı, krallığımızı kurtardın. Çok cesursun, kızım,” demiş. O günden sonra Toprak Prenses, gösterdiği cesaretle krallığın tüm topraklarını sonsuza dek korumuş. Çünkü toprak olmazsa hayat olmazmış ve bunu en iyi Toprak Prenses bilirmiş.